ایام عید که میرسه همه از جمع اجتماع خارج میشن، و این برای من خیلی خوشاینده و هرسال خوشایندتر میشه ...نه اونقدر توی انزوا هستی که با خودت تنها بمونی و باز خودت و خودت باهم درگیر بشین، نه اونقدر تو قید و بند اجتماعی که مجبور باشی با همون نقابی که عرف هست ظاهر بشی....آره عید نه بوی لباسای تازه رو می ده، نه بوی دید وبازدید و مهمونی و خوشگذرونی.....شاید خنده دار باشه که بوی لباسی رو داشته باشه که با هزار چک و چونه می پوشی و توی آینه به زور می تونی دنبال خودت بگردی، بوی مسافرتایی رو می ده که داد می زنن آهای پسر میای بازی؟.....بوی کارایی که دلت می خواد انجام بدی و هزارتا دلیل دیگه برای اینکه بگی خدایا شکرت که توی محیط خونه آرامش دارم و راحتم، شکرت که دیگه توی این چهارچوب مجبور نیستی تظاهر کنی و عذاب بکشی....!

خدایا این آرامش نسبی 13 روزه رو بیشترش کن.